اخبار، شرایط مهاجرت و تحصیل و آشنایی با ترکیه

کشف میدان جدید گازی در دریای سیاه

به نظر کارشناسان امنیت انرژی، کشف میدان جدید گازی در دریای سیاه باعث تسریع روند تبدیل ترکیه به هاب انرژی و تقویت موقعیت آنکارا در منازعات مربوط به مدیترانه شرقی خواهد شد.

درحالی طی ماه‌های اخیر تنش در مدیترانه شرقی و دریای اژه میان کشورهای ساحلی افزایش یافته که به نظر کارشناسان، کشف منبع گازی «تونا-1» در میدان گازی ساکاریا در دریای سیاه توسط ترکیه، موجب تقویت موقعیت آنکارا در مجادلات و منازعات منطقه‌ای خواهد شد.

ترکیه هم اکنون سالانه حدود 12 میلیارد دلار گاز به صورت طبیعی و ال‌ان‌جی عمدتا از روسیه، جمهوری آذربایجان، ایران، آمریکا، قطر و الجزایر وارد می‌کند. آغاز عملیات استخراج گاز از چاه تونا-1 با ذخیره گاز طبیعی 320 میلیارد مترمکعبی که احتمالا از اواخر سال 2023 عملیاتی خواهد شد، می‌تواند باعث کاهش وابستگی ترکیه به گاز وارداتی شود.

در صورت تولید سالانه 10 میلیارد مترمکعب گاز طبیعی از میدان گازی ساکاریا، یک پنجم گاز مورد نیاز ترکیه بیست سال آینده تنها از این میدان گازی تامین خواهد شد. ترکیه در مدیترانه شرقی نیز به دنبال کشف و استخراج منابع هیدروکربنی با استفاده از کشتی‌های اکتشافی و حفاری خود است. برخی کشورهای دیگر منطقه به ویژه یونان درباره مالکیت بخش‌هایی از مدیترانه شرقی با ترکیه اختلاف دارند و تنش میان دولت‌های منطقه طی ماه‌های اخیر افزایش یافته است.

دکتر امید شکری، تحلیل‌گر ارشد دیپلماسی و امنیت انرژی در موسسه «Gulf State Analytics» طی مصاحبه اختصاصی با «خبرگزاری آناتولی» به شرح موضوعات مرتبط با مدیترانه شرقی، کشف منبع گازی جدید توسط ترکیه در دریای سیاه و وضعیت صنعت نفت و گاز ایران پرداخت.

– وجود منابع عظیم انرژی یک ابزار قدرت در عرصه روابط بین‌الملل است

نخست باید به نقش انرژی و منابع طبیعی در قدرت کشورها در عرصه روابط بین‌الملل اشاره کرد و اینکه چرا وجود منابع عظیم نفت و گاز باعث اختلاف کشورهای همسایه بر سر مالکیت آن می‌شود.

وجود منابع عظیم نفت و گاز به معنای وجود ابزار قدرت در عرصه روابط بین‌الملل است. وقتی کشوری دارای منابع عظیم نفت و گاز باشد، موفق به استخراج، مصرف و عرضه آن در بازار خواهد شد که این نیز به نوبه خود می‌تواند باعث وابسته شدن کشورهای مصرف‌کننده انرژی به کشور عرضه‌کننده شود. همچنین کشور دارای منابع انرژی می‌تواند اقتصاد خود را سر و سامان ببخشد و از صادرات به عنوان ابزار قدرت در عرصه بین‌الملل استفاده کند.

در مورد یونان و ترکیه باید گفت که این دو کشور اختلاف تقریبا 200 ساله دارند. یونان پیشتر جزئی از امپراتوری عثمانی بود اما در سال‌های ‌1814 تا 1821 با شورش موسوم به «مورا» که 7-8 سال طول کشید توانست از ترکیه جدا شود. اما اختلافات میان دو کشور تا امروز ادامه داشته و هر از چندگاهی در دریای اژه تنش افزایش یافته و خود را نشان می‌دهد.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.